Publikacja jest pierwszym w historiografii polskiej tak obszernym opracowaniem poświeconym funkcjonowaniu sowieckiego wywiadu i organów bezpieczeństwa na ziemiach polskich w czasie II wojny światowej. Monografia obiektywnie ukazuje działalność służb specjalnych Związku Sowieckiego w tym okresie.
Zbiór materiałów źródłowych charakteryzuje kontakty i przejawy współpracy militarnej między Polską i Czechosłowacją od zakończenia walk o granice i przejścia Wojska Polskiego na stopę pokojową w 1921 r. do kryzysu czechosłowackiego w 1938 r. Ukazuje zabiegi mające na celu zawarcie konwencji
W latach 30. XX wieku major Jerzy Sosnowski brylował na niemieckich salonach, dokonywał miłosnych podbojów godnych wielkich amantów przedwojennego kina i zbierał informacje wywiadowcze. Początkowo jego wielkie zasługi cieszyły zwierzchników, z czasem misterna gra zaczęła budzić coraz więcej
Autorzy monografii, znawcy problematyki czechosłowackiej i stosunków polsko-czechosłowackich w okresie międzywojennym, poświęcili swoją uwagę jednemu z najmniej znanych zakątków Europy. Dzięki temu ich książka ma dwojakie znaczenie. Jest nie tylko solidną monografią wypełniającą lukę, jaka do tej
Autor ukazuje miejsce i rolę sowieckich organów bezpieczeństwa i wywiadu w realizacji polityki Stalina wobec Polski, a także ich udziału w zwalczaniu konspiracji niepodległościowej podczas okupacji i tworzeniu nowego ustroju w końcowej fazie wojny
